gerçekte ne hissettiğimi bildiğini sanıyorsun.sen öyle düşünmeye devam et.hayır gerçekten mutlu gibi mi görünüyorum?bildiğim kadarıyla sen bu kadar aptal değildin.mutsuzum.hem de çok.umrunda mı?değil.olsun.geçmişimde olup geleceğime senin kadar yakışacak başka kimse yok.geçmişimde çok kişi kaldı.bazıları elimden kaydı,bazılarını benim bırakmam gerekti.özlemek ne demekmiş şimdi öğrendim.her hücremle özlüyorum.insan birini nefes aldıkça canı acıyarak özleyebiliyormuş.bazen herkesin içinde çok yalnızım.çok şey kaybettim.az da olsa hata yaptım.ama ben hatalarım için pişman değilim.en azından her zaman.sadece zamanımı boşuna harcadığım için pişmanım.şuan zamanı geri alabilmeye çok ihtiyacım var.bazen insanın pişmanlıkları,özlemi,sevgisi ufuğu aşabiliyor.ölüm.nasıl da soğuk bir kelime.fazla nefes kesici.mesafe dediğiniz şeyi anlamsızlaştırıyor resmen.bazen çok uzakta,bazen en soğuğun içindeki ruh okşayıcı bir nefes.benim o mesafelerle bir sorunum yok.kendilerince onlar da güzeller.sonuçta onlar sayesinde sevdiklerimizin değerini anlıyoruz.ama o mesafelerden geri dönemedikten sonra ne yapayım ben o mesafeleri.mesafe dediğin şey sadece tatsız bir kelime.kelime demişken senin bana diyecek lafın yok mu?gerçekten merak etmiyor musun aslında ne düşündüğümü?dünyayı sadece 1 dakika benim gözlerimle görsen anlicaksın,ama yok.sana her zamankinden daha çok ihtiyacım var.bunu anlaman için ne yapmam gerek bilmiyorum.aslında üzgün bir insanın gözleri her şeyi anlatır.eğer sen benim yanımda olmicaksan yanımda başkası da olur.sadece senin gibi sarılsın,senin gibi geçicek desin,beni güldürsün,onun yanındayken her şeyi unutim.öyle biri olmadığını sen de biliyorsun.o yüzden hep yanımda ol.sen benim geleceğimin bir parçasısın.en iyi arkadaş,kardeş yeri gelir sevgiliden önemli olur.sence yeri geldiğinde biz burda olucak mıyız?sırdaş sen her şeyi bildiğini sanıyorsun ama içimdeki savaşı bilmiyorsun.mutluyum sanıyorsun.ki öyle görünmüyorum bile.üzgünüm.üzgünlüğün tanımını değiştirdim.bakıyorum aslında çok yakınımdasın.ama ne zaman uzanıp seni tutmak istesem yok oluyorsun.hayal olamayacak kadar gerçek,gerçek olamayacak kadar iyi.söylemiş miydim fazlasıyla üzgünüm.üzgün insanlar gülebillir.dışları gülerken,içleri ağlayabilir.öyle birine ihtiyacım var ki dünyayı anlamlaştırsın.o biri sen ol.en değerlim ol.hatta her en’im sen ol.sen ol ama benim ol.yanımda ol.olmicaksan söyle ama yerine başkasını koymamı bekleme.geleceğimde başkaları da olucak.belki de onları senden daha çok sevicem.belki de onlar ihtiyaç duyduğumda yanımda olucaklar.tek istediğim ilgiydi.insan yalnızlığını bastırmak için ilgi ister.insan unutmak için ilgi ister.aslında unutmak istemiyorum,unutmamak için çabalıyorum da ama anı dediğin yaşanır,biter,2 gün hatırlanır ve hayatımızdan çıkmaya hazırdır.sen benim yerime de hatırla olur mu sırdaş?sen hep vardın ama yoktun.böyle yapma olur mu?benim güvenmeye ihtiyacım var.benim sığınıcak bir yere ihtiyacım var.ne hissettiğimi,ne yaşadığımı bilmeyenlerden ve onların aptal eleştirilerinden beni koru.sözlerini tut.çünkü sen benim içimdensin.düşünsene sensiz benim hayatımı.kardeşsiz hayat ne demek bilir misin?umarım öğrenmeye vaktimiz olmaz.hadi gel artık.gel sor nasılsın diye.bir kutu peçe alıp burada senin için bir omuz var de ve ben her şeyi anlatim.anlatim ki üzüntümü uzaklara uçur.başkası anlamaz ama sen anlarsın çünkü sen benim en iyi arkadaşımsın.öylesin di mi?hadi kardeşim hissettir bunu.sonsuzda beraber olalım.benim ailemden başkasına ihtiyacım yok.belki de var ama bilmiyorum.belki de sen de artık ailemden olduğun içindir.hayallerim var ya çoğu gerçekleşmeyecek sen asla beni anlamicaksın,yine beni umursamicaksın.benim yine “birine” ihtiyacım olucak ama o “biri” hiçbir zaman yakınımda bulunmicak.hep mutsuz olucam.mutsuzluğa yeni anlamlar vericem.yazıcam,silicem.yaşıcam,ölücem.